Düşünceler Hakkında Bilmek hentbol kuponu nasil olusturulur

Kurtulu§umuzu muteakip maneviyat izniyle Tokyo’ya gonderiliyorduk. Tokyo. O hayal kenti bu kez pir gorebilecegim niteleyerek askeri ugakta yuregim firlayacakmi§ halde garpiyordu. Fuji-Yama’yi Ginza Caddesi’ni, bu caddenin binbir renkli i§iklarini gorecek, Japonlarin kadinli erkekli yikandiklari Atami hamamlarinda ben de yikanacak, imparatorluk saraylarini gorecektim.

Tekaüt miralay, parke pistin hemen geldigince bo§altilmasini, nikah masasinin gevresinde geni§ bir agiklik birakilmasini sagliyor. Herkesi, oymak igin onden kendilerine ayrilmi§ masalarina evet da ayakta müsait gorulmu§ yerlerine ki§aliyor. ilhan, annesinin koltuguna yakin, yalnız piste ve nikah masasina henüz da yakin ozel, gigekli bir masaya Korgeneralle yakinlarini buyur ediyor.

Bunlari bile dedim. Sava§tim dogrusu. Oysa ben sava§ gonullusu olmamaya bir sefer karar vermemi§ miydim? Buyuklerimin kamu bol du§lerle yatip kotu sabahlarla kalktiklarini gore gore, kiz sen uyurken bile bunal, uyaninca elan azca bunalmi§ olursun, diye ogutler verirdim kendime.

O eli tuttum. Caddeler, sokaklar boyunca yuruduk. nazikçe bir kar altinda saatlerce yuruduk. Mektuptan hig soz etmedim. O da soz etmedi. Hig sevda sozu etmedik. Bir yasagi ustumden kaldirip atmam zahmetsiz bir §ey degildi ki. Eli elimde, yalnız ben cümle “Bak kizim”la ba§layan sozler soyluyorum ona. Babasinin adini hig anmiyorum, bahis siteleri ama babasi gibilere kar§i du§uncelerimi her zamankinden de buyuk bir ofkeyle siraliyorum.

Onu asfaltin ustune itiverdim. Sözde bir sug i§lemek uzereydim. Yildiz’i asfalta iterek o sugtan kagiyordum.

Bunu ben soyluyorum. Hem de Ercan’in kulagina, onunla ba§ba§a kalmaktan ote higbir §ey istemedigimi sandiracak bir sesle.

Tamam: Degil mi ki siz ikiniz ilerici geginiyorsunuz, i§te ben bile ilericiyim. ilericiligimi bile koydum ortaya.

i§in dogrusu, ben tam nikah saati orada olacak bir ugaga da binebilirdim. Otobusten ini§le sıkıntısız§am saati arasindaki gün pargasini da aradan gikarabilirdim.

Dantel sabahliginin eteklerini ugu§turarak agik pencereye ko§tu. ilk i§i camlari kapamak evet. Camlari kapayincaya tokuşma susabilmi§ti, biliyor musunuz? Kapar kapamaz haykirdi:

Ne oluyorum? Kanyak §i§esine sarilmak da katı elleme bir sonug saglamadi. Bir yolculukta, henüz ta ba§inda o yolculugun, daha canlı bahis yuzlerce kere gordugum, yuzlerce kez igine dalip giktigim Yüksekokul’nin yakinindan geger gegmez, henüz Oktay’in Kuzguncuk’taki i§igini gorur gormez ba§ladim; yok oglumdan §unu isterim, bunu istemem... Geldi ardindan onu nasil ve sebep dogurdugum.

Bayram ediyor bu herif. i§te her §ey ortada. Yoksa o da Kamer§en’in ‘kirgin bir gelin’ oldugunu mu gormeye gelmi§?

soyluyor. Devletin kapitalistle§mesini bir gunde tersyuz yazar onleyecek ve donu§turecek degiliz elbet. Elan i§in ba§indayiz.

Ben bir general vurabilirdim vurmasina da, bunlarin kahraman kesilmesinden elan yiğit oluveririm niteleyerek korktum. Ustelik, bir generali vuracaktiysam da; onlar istedi niteleyerek vurmazdim.

i§lerlik kazamyorsa, onlara i§lerlik kazandiracak bir ortamm da var edilebilmesinden bana kalirsa...”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *